كدام ستاره
گواه آغاز تو بود
كه جراحت بال پرستو
در اعتماد دستهايت
التيام مي يافت
و درخت
ترس تبر را
از ياد مي برد
چه خوب بودي اي نازنين
وقتي كنار دلتنگي ام مي نشستي
چونان كبوتري
بر شاخه هاي خالي پاييز
و تمام نياز مرا به عشق
با صلابتي شاعرانه
عاشقانه
آواز مي دادي
آه .......
+ نوشته شده توسط ترنم در جمعه سیزدهم مرداد 1385 و ساعت
8:49 |
